|
Rotterdam, 14-11-2003
Hallo vriendjes en vriendinnetjes,
Vandaag, 14 november, had ik mijn 20e bestraling en het duurt nu nog maar13 dagen, 6 uur en 12 minuten voor ik mijn 30e en laatste bestraling krijg. Ze zeggen wel eens 'Als je het naar je zin hebt, vliegt de tijd', maar bij mij lijkt het wel eens of de klokken stil staan.
Vorige week waren mijn tong, mond en keel door de bestraling heel pijnlijk geworden en dat zijn ze nog steeds, maar ik merk het bijna niet omdat mijn onderlip zo'n pijn doet dat hij alle aandacht opvraagt. Door de bestraling is die lip zo verbrand en dik geworden dat het lijkt alsof hij is ingespoten met siliconen. Er zijn vrouwen die voor zo'n dikke lip een vermogen uitgeven, maar voor mij mogen ze hem gratis en voor niets hebben. Jarenlang riep ik, 'Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen', maar door die lip kan ik niet meer lachen. Hij staat zo strak dat hij al begint te scheuren bij een glimlach, dus als ik breeduit lach dan wordt het echt wat je noemt "bescheuren".
Door het bestralen heb ik, zoals me al verteld was, een droge tong gekregen. Tijdens het praten moet ik nu elke minuut even een pauze maken om mijn tong nat te maken. Daarom heb ik nu altijd iets te drinken bij me. Bij het concert van Frans Bauer had ik een "platvinkje" met water meegenomen, waaruit ik steeds een klein slokje nam. Nu realiseer ik me pas dat stiekeme drinkers ook zo'n 'platvinkje' hebben, maar dan gevuld met jenever. Dus er zullen toen mensen zijn geweest die me regelmatig hebben zien drinken en voor die mensen ben ik nu "Een stevige drinker". Voor de rest leer ik met die droge tong te leven en dat gaat best, behalve's ochtends als ik mijn krantje lees. Als ik de bladzijde wil omslaan, zit ik steeds voor niets aan mijn duim te likken.
Maar niet alles is negatief aan het bestralen. Ik probeer al jarenlang een paar kilo af te vallen en dat lukte maar niet. Nu, na 3 weken bestralen, ben ik moeiteloos 4 kilo kwijtgeraakt. De dokter was daar niet blij mee. Ik mag nu niet meer afvallen en moet op hetzelfde gewicht blijven. Dat is nu na al die jaren de wereld op zijn kop. Bijna mijn leven lang hoorde ik;'Dit of dat mag je niet eten, daar wordt je dik van'. Nu opeens mag ik alles, alleen het probleem is. Ik kan het met mijn pijnlijke mond en keel niet eten.
Ik was vanochtend bij de diëtiste en ook zij vertelde me dat ik het eerste jaar beslist niet mag afvallen, aankomen mocht ik van haar wel en daar hou ik ze aan. Als alles volgens planning verloopt, en daar reken ik op, dan zijn over 6 weken de wondjes in mijn mond genezen en is ook mijn pijnlijke keel over. Dan kan ik dus weer alles eten zonder pijn en ik hoef me geen zorgen meer te maken dat ik aankom. Heeeeeeerlijk.
Ik zie het nu al voor me. Een heerlijke lamsbout, een knapperige gebraden kippetje, sappige karbonades en malse biefstuk en daarbij een grote schaal patat met een grote klodder mayonaise.
Maar ik ga nu eindigen want het eten staat klaar. Het is weer zo fijn gepureerd dat een baby van 3 maanden het probleemloos kan eten, alleen die baby krijgt geen ijs met slagroom na en ik wel. En daarvan mag ik zo veel eten als ik wil, want ik hoef toch niet meer aan mijn lijn te denken.
Vriendelijke groeten,
Aad van Toor
|
|
