|
Vlaardingen, 29-01-2004
Hallo vriendjes en vriendinnetjes,
Ik zeg altijd,'Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen' en daar heb ik alle reden voor.
Maandenlang lang heb ik rondgelopen met pijn in mijn mond. Eerst kwam dat door de operatie en daarna nog meer pijn door dertig bestralingen. Daardoor werd eten en drinken, waar ik dol op ben, een kwelling voor me. In plaats dat ik genoot van de maaltijd zat ik bij elke hap een traan weg te pinken. Ik slikte bijna vijf maandenlang pijnstillers en daardoor werd de pijn wel minder, maar het verdween nooit helemaal.
Rond de kerstdagen was de pijn bijna weg en ik dacht 'nog even'. Maar ik dacht verkeerd.
Na oud en nieuw kreeg ik blaasjes in mijn mond en die deden weer heel veel pijn. Ik maakte me ernstig zorgen dat er met de genezing iets verkeerd ging, maar dat was gelukkig niet zo. De dokter zei dat het een 'normale' reactie was na dertig bestralingen.
Ik was natuurlijk blij dat het niets ernstigs was, maar door de terugkerende pijn begon ik toch een beetje sacherijnig te worden. Ik kreeg steeds meer moeite met mijn slogan,'Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen'. Na vijf maanden pijn was ik er zo moe van geworden dat ik 's nachts droomde over een pijnloze dag. Gelukkig hielpen mijn vrouw en mijn vrienden me uit die put en dat zorgde ervoor dat ik, ondanks de pijn, toch een fijne tijd had in Spanje.
Maar nu heb ik sinds twee dagen een fijne tijd in Nederland. Ik loop weer de hele dag te lachen en heb daar ook alle reden toe. De pijnlijke blaasjes in mijn mond zijn bijna verdwenen en de pijn in mijn mond ook. Ik heb al twee dagen geen pijnstillers genomen, dus waar ik in Spanje van droomde gebeurt nu.
Ik beleef vandaag mijn tweede pijnloze dag en dat wil ik zo een tijd houden.
O ja, dat was ik vorige week vergeten te vertellen. Ik heb nog meer goed nieuws. Ik praat nu, doordat een deel van mijn tong aan mijn mondbodem vast is gemaakt, heel moeilijk. De chirurg vertelde me nu dat hij, over een half jaar met een kleine ingreep, mijn tong weer een stukje losser kan maken en dan praat ik weer zoals vroeger. Die operatie schijnt niet pijnlijk te zijn.
Ik wens jullie allemaal pijnloze dagen toe en de vriendelijke groeten van,
Aad van Toor
|
|
