|
Vlaardingen, 24-03-2004
Hallo Allemaal,
Ik zeg altijd, 'Wat er ook gebeurt, altijd blijven lachen'. Dat probeerde ik ook altijd te doen en dat lachen heeft me door een moeilijke periode heen geholpen. Maar er waren ook tijden bij dat het lachen wat moeilijk ging en dat was vooral de afgelopen week.
Een plekje in mijn mond, waar het gezwel zat, was heel gevoelig. Bij alles wat ik at, deed dat plekje een beetje pijn en daardoor begon ik me zorgen te maken. Bij elke hap die ik nam dacht ik weer, ÒIs niet alles weg? Komt het weer terug?Ó Ik heb maanden lang heel veel pijn gehad, maar omdat ik wist dat die
pijn erbij hoorde en het voor de genezing was, heb ik die enorme pijnen eigenlijk heel makkelijk kunnen dragen. Maar met dat beetje pijn in mijn mond heb ik moeite gehad. Ik had er slapenloze nachten van.
Maar gelukkig is dat weer even voorbij. Ik was gisteren voor mijn 2e controle in Erasmus MC in Rotterdam en de stralingsarts was, nadat ze me grondig onderzocht had, zeer tevreden over mijn genezing. Het pijnlijke plekje in mijn mond was niets. Dat werd veroorzaakt door een scherp puntje aan mijn gebit. Twee streken met een klein vijltje en het scherpe puntje en die pijnlijke plek was weg.
Ik heb door mijn ervaring van de laatste week ontdekt dat onzekerheid nog erger is dan pijn.
De dokters van het Erasmus MC hebben met zeer grote waarschijnlijkheid het gezwel uit mijn mond verwijderd en nu moet ik de strijd aan gaan om het idee uit mijn hoofd te verwijderen. Dat zal me gaan lukken, daar ben ik zeker van, maar het zal een tijd gaan duren.
In ieder geval ben ik, door het goede nieuws van de dokter, nu dat rot idee in mijn hoofd nu even kwijt en heb er nu ook weer een zekerheid bij. Ik ben er zeer zeker van dat als ik over zes weken voor mijn 3e controle naar Erasmus MC ga, dan ben ik weer net zo zenuwachtig als gisteren.
De vriendelijke groeten van,
Aad van Toor
|
|
