|
Vlaardingen, 12-05-2004
Hallo Allemaal,
Hier dan, na vijf weken stilte, weer eens een brief van me. Het was afgelopen week voor mij weer een spannende tijd. De reden? Ik moest weer voor medische controle, naar het Erasmus MC in Rotterdam. Toen ik de parkeergarage van het ziekenhuis in reed gierde de zenuwen weer door mijn keel en flitste de paniekgedachten weer door mijn hoofd. “Is het gezwel helemaal weg? Blijft het ook weg? Hoest ik omdat ik omdat een beetje verkouden ben of is het iets anders? Komt die pijnlijke schrale keel alleen maar van het hoesten?” en nog veel meer van die angstige vragen maalden door mijn hoofd.
Als ik die gedachten heb dan vind ik mezelf een enorme aansteller, maar als ik met andere patiënten praat die ook die ziekte hebben gehad, dan zeggen ze allemaal hetzelfde. “Dat hebben wij ook en die paniek gedachten blijf je nog heel veel jaren houden.” Ik begin nu te beseffen dat de chirurgen er in korte tijd (nou ja kort, de operatie duurde acht uur) in geslaagd zijn het gezwel uit mijn mond te halen, maar dat ik er nog heel lang aan zal moeten werken voordat ik dat idee uit mijn hoofd verdreven heb.
Gelukkig was de chirurg, nadat hij mij zeer grondig onderzocht had, heel tevreden over de situatie in mijn mond en toen hij me dat vertelde, voelde ik die enorme spanning van me afvallen. Over vijf weken moet ik weer bij hem terug komen voor een onderzoek. Vijf weken lijkt heel kort, maar als je onzeker bent over je gezondheid dan kunnen die vijf weken voor mij heel lang duren. Het liefste zou je elke week even bij die arts langs willen lopen en van hem horen: “Dat ziet er allemaal heel goed uit.”
Na het onderzoek ben ik heel ontspannen uit de parkeergarage van het Erasmus MC. gereden en naar Rotterdam Airport gegaan en daar de vliegtickets opgehaald. Donderdag ben ik weer in Spanje en ga daar verder bouwen aan mijn conditie. Die conditie is nog steeds heel weinig en ik ga me er nu maar bij neer leggen dat het nog maanden duurt voor ik weer een beetje “de oude” ben. Ook ga ik in Spanje weer werken aan mijn boek, maar het allerhardst ga ik er aan werken om dat waanidee uit mijn hoofd te verdrijven.
De groeten van,
Aad van Toor
|
|
