|
Vlaardingen, 15-06-2004
Hallo Allemaal,
Jarenlang heb ik voor jarige kinderen in show van Bassie en Adriaan een liedje gezongen. De tekst was “Er is alweer een jaar voorbij en voor de jarige zingen wij, hiep, hiep, hoera” . Ik vierde deze week ook een verjaardag, maar het was wel een vreemde. Precies een jaar geleden ging ik in Spanje naar mijn (Nederlandse) huisarts met keelklachten en de rest is bekend. Er werd een kwaadaardig gezwel in mijn mond ontdekt en die is later door knappe doktoren van het Erasmus MC in Rotterdam operatief verwijderd. Daarna heb ik ook nog 30 bestralingen gehad en ik ging elke zes weken met knikkende knieën en een snelkloppend hart terug naar het Erasmus MC voor medische controle.
Vandaag was het weer zover. Ik ging, net zoals alle andere keren met m'n keel vol zenuwen, naar het Erasmus MC, maar kwam er deze keer nog vrolijker uit dan alle andere keren. Na een uitgebreide medische controle zeiden de dokteren dat alles er stukken beter uitzag. En dat zeiden niet alleen de doktoren, ik voel me ook een stuk beter. Mijn smaak komt langzaam maar zeker terug en mijn conditie is ook heel veel verbeterd. Er was voor mij dus alle reden deze week om te zingen: “Er is alweer een jaar voorbij en daarom zingen wij, hiep, hiep hoera” .
Er gebeuren nog steeds rare dingen in mijn mond. Ik krijg bijvoorbeeld regelmatig felle steken in mijn mond en door mijn tong. Dat voelt absoluut niet prettig aan, maar toch ben ik er blij mee. Ik zal vertellen waarom.
Na de operatie en bestraling zijn heel veel zenuwen in mijn mond en tong beschadigd en uitgeschakeld. Sommige voorgoed, maar er zijn zenuwen die na zoveel maanden toch weer tot leven komen en dat voel ik aan die steken. Die zenuwen sturen dan weer spiertjes aan en zo langzaam maar zeker beginnen alle spieren in mijn mond weer te functioneren. In mijn tong was een plekje gevoelloos en verlamt, maar vorige week kwam daar verandering in. Ik voelde opeens op die plek zulke felle steken, dat ik even dacht dat mijn tong met een nietmachinetje werd bewerkt. Even later ging het praten weer veel makkelijker, maar het was vreugde van korte duur. Die spiertjes hadden maandenlang niets gedaan en begonnen na een korte tijd alweer te verkrampen.
Als een beschadigde zenuw na een vol jaar nog niet werkt, betekent dat meestal dat hij nooit meer zal functioneren. Ik hoop dat ik de komende 3 maanden nog veel steken in mijn mond en tong voel, want dan is het alweer een jaar geleden dat ik geopereerd werd.
De vriendelijke groeten van,
Aad van Toor
|
|
