|
Benalmadena, 31-08-2004
Hallo Allemaal,
Eind deze week, om precies te zijn 4 september, is het een jaar geleden dat ik geopereerd werd aan een kwaadaardig gezwel in mijn mond. Ook is het een jaar geleden dat ik mijn laatste sigaar op stak. Ja, je leest het goed. Vele mensen wisten niet dat ik, Aad van Toor, de man die acrobaat was en later ook acrobaat speelde, helaas niet altijd als een acrobaat leefde. Ik heb mijn leven lang gerookt en niet zo weinig ook. Ik nam op mijn twaalfde jaar, omdat het zo stoer stond, mijn eerste trekje. Na een tijdje rookte ik al als een oude kolenlocomotief. Na een paar jaar merkte ik dat roken voor mijn acrobatenwerk en mijn gezondheid niet goed was en stopte. Althans ik wilde stoppen maar merkte al snel dat ik aan roken verslaafd was geraakt. Elk uur zonder sigaret maakte mij onrustiger en zenuwachtiger. De muren kwamen op me af. Na een paar dagen smeekte iedereen die in mijn omgeving leefde of ik alsjeblieft weer wilde gaan roken omdat ik door nicotinegebrek een enorme zenuwachtige chagrijn was geworden. Na een paar dagen stak ik dus maar weer een sigaret op.
Vanaf 1965 heb ik dikwijls geprobeerd te stoppen, maar gaf zo'n poging meestal na een paar dagen al op. Soms door mijn slappe houding, soms voor mijn omgeving die zenuwachtig van me werd omdat ik zo zenuwachtig werd als ik niet rookte. Ik dacht dat ik nooit meer van mijn rookverslaving af kon komen. Om het roken te minderen stapte ik over op sigaren en dat lukte. Ik vond sigaren vies en rookte nog maar de helft. Maar na een jaartje vond ik een sigaar die ik wel lekker vond en ik rookte al snel weer als een schoorsteen. Alleen als ik op het toneel stond of voor de camera werkte, rookte ik niet. De rest van de dag zat er, vanaf koffietijd tot slapen gaan, altijd een sigarenpeuk tussen mijn lippen. Ik rookte zo'n 25 sigaren per dag en ook als die sigaar uit was gegaan, hield ik hem in mijn mond. Als ik aan het schrijven was, in mijn tuin werkte, of op straat liep. In het Spaanse dorpje, waar ik regelmatig woon, kreeg ik al elf jaar geleden de bijnaam "El Holandés con el puro." Oftewel "De Hollander met de sigaar".
Ik heb honderden keren het plan gehad om met roken te stoppen, maar nooit meer geprobeerd omdat ik ook dacht dat het me toch niet zou lukken en dat had gevolgen. In 2003 werd er in mijn mond een kwaadaardig gezwel ontdekt. Het was gegroeid op de plaats waar ik altijd mijn sigaar in mijn mond had. Het was dus niet zo moeilijk om de oorzaak van mijn ziekte vast te stellen. Het gezwel was in een vroeg stadium ontdekt en kon door een ingrijpende grote operatie volledig worden verwijderd. Daarna moest ik nog 30 bestraling ondergaan en dan was er een redelijke kans op volledige genezing. Wel op één voorwaarde. Ik moest stoppen met roken! Het werden een paar moeilijke weken voor me. Ik rookte elke dag één sigaar minder. Na twee weken liep ik stuiterend van de zenuwen door de kamer. Maar op 2 september, twee dagen voor de operatie, stak ik mijn laatste sigaar op en verkruimelde de twee laatste die nog in de sigarendoos zaten.
Dat is dus nu precies een jaar geleden en ik moet iets stoms bekennen. Tot mijn verbazing heb ik daarna nooit meer trek gehad in een sigaar en ik denk ook nooit meer aan roken. Ik heb altijd gedacht dat ik nooit zou kunnen stoppen met roken en nu taal ik nooit meer naar een sigaar. Ik ben dus geen roker meer maar ik ben ook niet tegen mensen die wel roken. Ik weet uit eigen ervaring dat elke roker diverse keren geprobeerd heeft te stoppen, maar dat niet vol hebben gehouden omdat ze denken en dachten zoals ik dacht; "Dat lukt me toch niet".
Maar als het bij mij is gelukt, kan het bij iedereen lukken en als het lukt bespaart het een hoop zorgen, ellende, angst, verdriet, pijn of erger. Toen ik in 2002 bekend maakte dat ik zou stoppen met optreden vroegen heel veel journalisten aan me: "Wat heb je in je leven gedaan, waar heb je nu spijt van hebt?" Ik antwoordde altijd: „Ik heb niets gedaan waar ik spijt van heb, want door alle fouten en blunders die ik heb gemaakt en dat zijn er heel veel geweest, heb ik een hoop geleerd." Maar als ze die vraag nu stellen, zou ik antwoorden; "Ik heb spijt van iets wat ik niet gedaan heb. Eerder stoppen met roken.‰
Terwijl ik deze brief schrijf, loopt het zweet van mijn voorhoofd, want het is hier in Spanje nu 30 graden. Ik rook nu niet meer, maar ik brand nu wel van verlangen om een frisse duik in het zwembad te nemen.
Vriendelijke groeten,
Aad van Toor
|
|
